İçme suyu filtrasyonu veya arıtımı için cihazlar ve sistemler sunulmaktadır. Çeşitli teknikler - aktif karbon filtrasyonu, ters osmoz, iyon değişimi veya proses kombinasyonları - sözde sorunlu maddeleri azaltmak veya uzaklaştırmak için kullanılır.

Kural olarak, bu tür işlemler gereksizdir, çünkü içme suyu diğer gıda maddelerinden daha sıkı bir şekilde test edilmektedir.

Hatta yanlış kullanım, örneğin filtre sistemlerinin düzenli olarak değiştirilmemesi ve kirlenmesi veya sistemlerin kendilerinin kirletici maddeler salması gibi risklere yol açabilir.

Su yumuşatma yöntemlerinin de sık sık reklamı yapılmaktadır. "Sert" olarak adlandırılan su, sağlık açısından yararlı olan kalsiyum, magnezyum ve diğer mineraller açısından zengindir.

Dezavantajı ise sert suyun, özellikle suyun 55 derecenin üzerinde ısıtıldığı yerlerde kireç lekelerine ve tortulara yol açmasıdır. Bu birikintiler, örneğin ısıtma çubuklarında, enerji tüketiminin artmasına neden olur. Bunu önlemek için düzenli olarak kireç çözme işlemi yapmak mantıklıdır.

Bununla birlikte, sert su hiçbir şekilde zararlı değildir ve kireç birikintileri sitrik asitle (sirke sadece soğuk kireç çözme için) kolayca giderilebilir.

Kireç çözme ile ilgili ipuçları www.weg-mit-dem-kalk.de adresinde bulunabilir.

Uzmanlar, özel evler için yumuşatma sistemlerine eleştirel bakma eğilimindedir veya bunları gereksiz görmektedir. Kaynak: Deutsche Vereinigung des Gas- und Wasserfaches e.V. www.dvgw.de/wasser.

İçme suyunuzu şu veya bu şekilde arıtmayı düşünüyorsanız, genellikle oldukça pahalı olan bir cihaz satın almadan önce iyi bir tavsiye almalısınız. Yerel su tedarik şirketleri, içme suyunun bileşimi hakkında tavsiye ve kesin bilgiler sağlar.

Çevre danışmanlıkları da içme suyu ve arıtma yöntemleri konusunda bilgi sağlar.

Almanya'daki 2600'den fazla büyük merkezi su tedarik sisteminden gelen içme suyu iyi ila çok iyi kalitededir. Bu, Federal Sağlık Bakanlığı ve Federal Çevre Ajansı'nın "insani tüketim amaçlı su" kalitesine ilişkin ikinci raporunun sonucudur. Katı yasal gerekliliklerin yüzde 99'undan fazlası karşılanmaktadır. www.bmg.bund.de/Qualitätsbericht İçme suyu

Ancak su tedarik şirketlerinin içme suyunun kalitesine ilişkin sorumluluğu binaya giden bağlantı borularında sona ermektedir. Yolculuğun geri kalanından ev ve daire sahipleri sorumludur. Kurşun, bakır, çinko veya kadmiyum gibi kirleticiler evlerdeki su borularından içme suyuna karışabilir. Kurşun borular çoğunlukla 1950'den önce inşa edilmiş evlerde bulunur. 2013'ten bu yana düşük bir sınır değer yürürlüktedir. Bir litre suda en fazla 0.010 miligram kurşun bulunabilir. Kurşun borular için değerler genellikle daha yüksek olduğundan, bunların daha uygun malzemelerden yapılmış borularla değiştirilmesi gerekir. Kurşun borularını 1 Aralık 2013 tarihine kadar tamamen değiştirmemiş olan su tedarikçileri ve ev sahipleri, içme suyundaki kurşun konsantrasyonuna bakılmaksızın, etkilenen tüketicileri yazılı olarak veya bir bildirim yayınlayarak bilgilendirmelidir. Federal Çevre Ajansı/ İçme suyunda kurşun için sınır değer

Yoğun tarımsal kullanımın olduğu bölgelerde, yeraltı sularında artan nitrat kirliliği meydana gelebilir. Geçici muafiyetler olabilir, ancak yerel su idareleri diğer bölgelerden veya benzerlerinden su ekleyerek nitrat limitlerine uymayı başarmaktadır.

Günümüzde çok nadir görülen evsel kuyulardan elde edilen içme suyu da, kamusal su kaynakları kadar kapsamlı ve düzenli olarak kontrol edilmediğinden, daha yüksek seviyelerde kirleticilerle kirlenebilir.

Federal Çevre Ajansı'nın ayrıntılı açıklamasını okuyun:

www.umweltdaten.de/publikationen

İçme suyunuzun kurşun veya diğer kirleticilerle kirlenmiş olabileceğinden şüpheleniyorsanız, analizler yoluyla netlik elde edebilirsiniz. İçme suyu analizleri halk sağlığı ofislerinde, kimyasal araştırma ofislerinde ve özel laboratuvarlarda yapılabilir. Çevre danışma merkezleri veya belediye kurumları size adres verebilir.

Kirletici madde testi başlığı altında daha fazla bilgi bulabilirsiniz. 

Ayrıca bakınız: Schadstoffuntersuchung und Umweltberatungsstellen .

Su soğutucuları olarak da adlandırılan içme suyu sebilleri birçok ofis katında, doktor muayenehanelerinde veya büyük mağazalarda bulunabilir. Ne yazık ki yapılan çalışmalar, numunelerin %20'sine kadarının aşırı düzeyde mikrop içerdiğini göstermiştir.

Bu cihazlar içme suyu tesisatına kalıcı olarak bağlı olmadıkları için İçme Suyu Yönetmeliğine değil, Maden ve Sofra Suyu Yönetmeliğine tabidirler. Bu yönetmelik, dolum noktasındaki sınır değerlere uyulmasını gerektirse de, tüketiciye kadar oluşabilecek mikrop kontaminasyonu hakkında hiçbir şey söylememektedir.

Bu nedenle bu tesisler veya suları dikkatli bir şekilde ele alınmalıdır.

Almanya'da yaklaşık 700.000 kişi içme suyunu evlerindeki kuyulardan temin etmektedir. İçme Suyu Yönetmeliği (TrinkwV) de bu çok küçük su tedarik sistemlerinden gelen içme suyu için net kalite gereklilikleri belirlemektedir. Bunlar aynı zamanda izlenmesi gereken sistemler arasındadır. Bu, bir evsel kuyunun sahibi veya işletmecisinin temelde bir su tedarik şirketinin yöneticisiyle aynı hak ve yükümlülükleri yerine getirmesi gerektiği anlamına gelir.

Aşağıdaki yasal düzenlemelere uyulmalıdır:

•     İnsan tüketimine yönelik su patojenlerden arındırılmış, insan tüketimine uygun ve saf olmalıdır.
•     Su tedarik sisteminin işletmeye alınması, değiştirilmesi ve hizmet dışı bırakılması sağlık otoritesine bildirilmelidir.
•     Sistemin sahibi suyu test ettirmekle yükümlüdür. Bakteriyolojik ve kimyasal testler yılda en az bir kez yapılmalıdır.
•     Nitrit, nitrat ve amonyum testlerinin yapılması ve bebekler ve küçük çocukların içme suyu sisteminden beslenmesi durumunda kuyu suyunun   bakteriyolojik kalitesinin belirlenmesi özellikle önemlidir.
•     Yetkili laboratuvarlar tarafından gerçekleştirilecek olan incelemenin sonuçları halk sağlığı departmanına sunulmalıdır.

Kişinin kendi kuyu ve kaynaklarından elde ettiği suyun nasıl sağlıklı ve güvenli kalabileceği Federal Çevre Ajansı (UBA) tarafından yayınlanan ücretsiz bir broşürde gösterilmektedir: "Gesundes Trinkwasser aus eigenen Brunnen und Quellen". İşletme ve kullanım için öneriler.

Kendi kuyu ve kaynaklarını kullanırken ve işletirken yasal yükümlülükler hakkında bilgi verir, içme suyu kalitesine yönelik olası tehlikeleri tanımlar ve karşı önlemler hakkında tavsiyelerde bulunur. Su toplama alanının korunması ve kuyunun güvenli işletimi için pratik ipuçlarının yanı sıra, devam eden işletimi belgelemek için kullanılabilecek denetim protokolleri gibi kopya şablonları da yer almaktadır. Daha fazla soru için rehber kitapta önemli irtibat noktaları belirtilmiştir.

Şu adresten indirilebilir ve sipariş edilebilir: www.umweltbundesamt.de

Sağlık açısından bakıldığında, yeraltı suyundan elde edilen içme suyu, ne kadar pahalı olursa olsun herhangi bir maden suyuna eşittir (bu kuralın istisnaları nitrat kontaminasyonu veya klor dezenfeksiyonu olabilir). Bazı kirleticiler için içme suyu limitleri maden suyu limitlerinden bile daha katıdır.

Çeşitli ve sağlıklı bir diyetle beslenirseniz, yeterli mineral ve eser elementleri alırsınız; ilave bir maden suyu alımına gerek yoktur.

Musluk suyu lehine ekolojik ve ekonomik nedenler de vardır: maden suları genellikle iklim hasarı, egzoz dumanı veya gürültü gibi ilgili tüm çevresel etkilerle birlikte tüketicilere uzun mesafeler boyunca taşınır. Taşımanın doğrudan maliyetleri fiyata yansıtılır. Maden suyunun genellikle musluk suyundan daha pahalı olmasının nedenlerinden biri de budur.

Musluk suyunu çok tatsız bulanlar veya karbondioksit fokurdaması olmadan yapmak istemeyenler için soda makineleri iyi bir seçenektir.

Maden suyu ilk tercihse, çevresel açıdan bakıldığında, bölgeden geldiğinden ve dönüşümlü şişelerde sunulduğundan emin olunmalıdır.

Maden suyunun mu yoksa musluk suyunun mu tavsiye edildiği tartışmasına ilişkin bazı bilgi ve verileri burada bulabilirsiniz.

Akış sınırlayıcılar, banyo yerine duş ... Su ve maliyet tasarrufu yapmanın birçok yolu vardır.

Stiftung Warentest, işe yarayan ipuçlarını derledi. www.test.de/Wasser (Su tasarrufu yapın).

Ancak şebekeyi yıkamak için yine daha fazla su kullanmamız gerektiğini duymaya devam ediyoruz. Peki su tasarrufu artık mantıklı değil mi?
Federal Çevre Ajansı, içme suyunu kesinlikle tasarruflu kullanmamız gerektiğini ve içme suyumuzu olduğu kadar iyi tutmak için daha neler yapabileceğimizi açıklıyor.

www.umweltbundesamt.de/publikationen (Özel haneler için su tasarrufu)

Ayrıntılı bilgi "Özel konutlarda su tasarrufu: mantıklı mı, tükenmiş mi, abartılmış mı? Gerçekler, arka plan, öneriler".

Bu bağlamda, lütfen yağmur suyu hasadı ile ilgili sayfamıza da bir göz atın.

"Bu, ortalama bir Alman'ın günde kaç litre su tükettiğini gösteriyor. Elbette bu sadece içmek ve duş almak için değil, aynı zamanda sanal su olarak adlandırılan suyu da içeriyor. Her gün kullandığımız ürünlerde bulunur ve bunların üretiminde kullanılır. Örneğin bir kilo sığır eti için, özellikle hayvan yemi için yaklaşık 15.500 litre su kullanılması gerekiyor. Öte yandan bir kilo mısır için sadece 900 litre su gerekir; bu nedenle vejetaryen beslenme çok daha su tasarrufludur. Suya aç ürünlerin üretimi, su kıtlığına ya da su kirliliğine yol açtığında özellikle sorunludur; örneğin Afrika'nın kurak bölgelerinde gül, Aral Denizi'ne kıyısı olan ülkelerde pamuk ya da İspanya'nın güneyinde çilek yetiştirilmesi gibi. Bu durum, çevredeki nüfusun yaşaması için gereken suyun azalmasına ve tüm ekosistemlerin ya da fosil yeraltı suyu kaynaklarının yok olmasına yol açabilir."

Kaynak: Bülten UBA aktuell 5/2012,

Sanal su konusunda daha fazla bilgi, rehber veya öğretim materyaline web sitesinden ulaşabilirsiniz: schule.klassewasser.de

ve Federal Çevre Ajansı'nın sayfalarında www.umweltbundesamt.de/wasser/wasserfussabdruck

"Almanya'da önemli miktarda konvansiyonel olmayan doğal gaz yatakları da bulunmaktadır. Bunlar şeyl oluşumlarında, kömür damarlarında ve geçirgenliğin çok düşük olduğu yoğun kumtaşı yataklarında yer almaktadır. Bu nedenle doğal gazın çıkarılması için ek güzergahların oluşturulması gerekiyor. Bunu yapmak için, yüksek su basıncına sahip derin sondaj kuyuları kullanılarak yataktaki kaya çatlatılır ("çatlatılır"). Hidrolik çatlatma için gereken su miktarı kuyu başına birkaç bin metreküpü bulabilir. Kayada yapay olarak oluşturulan çatlaklardan gaz, rezervuar suyu ve kırma sıvıları ile birlikte kuyuya akar.
Konvansiyonel olmayan yataklardan doğal gazın araştırılması ve çıkarılması, hidrolik kırma yönteminin kullanılması nedeniyle tartışmalıdır. Fracking teknolojisi yeraltı sularının kirlenmesine yol açabilir. Özellikle kimyasalların kullanımı ve ortaya çıkan atık suyun (flowback) bertarafı nedeniyle endişeler ve belirsizlikler mevcuttur."

umweltbundesamt.de/wasser/fracking

"Hidrolik kırılma bir risk teknolojisidir ve bu nedenle çevreyi ve sağlığı korumak için sıkı koruma raylarına ihtiyaç vardır. Bu teknolojinin önemli riskleri kesin olarak öngörülemediği ve dolayısıyla kontrol edilemediği sürece, Almanya'da şeyl ve kömür damarı gazının çıkarılması için fracking yapılmamalıdır."

- UBA Başkanı Maria Krautzberger, Federal Çevre Ajansı'nın 600 sayfayı aşan yeni Fracking II raporunun Berlin'deki sunumunda konuştu: Fracking-II-Gutachtens des Umweltbundesamtes

Hidrolik kırma konusuyla ilgili diğer bağlantılar:

• Umweltministerium NRW
  www.umwelt.nrw.de (Stand 2023)
• Vereinigung der Initiativen gegen unkontrollierte Erdgassuche und Hydraulic "Fracking" Fracturing in Deutschland
  www.gegen-gasbohren.de
• Bund für Umwelt und Naturschutz Deutschland
  bund.net/energiewende/fracking/